Zapisz się do newslettera
Mariusz Mielnicki na Facebook
Mariusz Mielnicki na Youtube

Blog Mariusza Mielnickiego

Przetwarzanie informacji w sporcie

07 czerwca 2016

Informacje można odbierać na różne sposoby. Docierają do nas za pośrednictwem pięciu zmysłów, tj. tego, co widzimy, słyszymy i czujemy dotykiem, węchem i smakiem. Przetwarzamy ponadto wszelkiego rodzaju inne informacje — na przykład dotyczące wielkości i kształtu stadionu, odległości od kibiców czy też głośności ich wrzasków. Zarówno przed meczem, jak i w trakcie niego istotne okazuje się również radzenie sobie z informacjami dotyczącymi stanu własnych nerwów. Wszelkiego rodzaju komunikaty przekazywane są również w ramach naszego wewnętrznego dialogu — także trener lub koledzy z zespołu przekazują nam informacje, które musimy analizować i porządkować, by móc na nie właściwie reagować.

Pojawiającym się w tym kontekście zagrożeniem jest oczywiście przeciążenie informacjami. Większość z nas doświadczała gonitwy myśli w sytuacjach, w których wszystko nas absorbuje i wszystkim mamy ochotę się zająć. Zwykle oznacza to, że zbyt mało uwagi poświęcamy elementom kluczowym, przez co cierpi na tym nasza ogólna kondycja. Innym istotnym aspektem przetwarzania informacji jest umiejętność umieszczania użytecznych informacji w banku pamięci, a także umiejętność uzyskiwania do nich dostępu dokładnie wtedy, gdy są potrzebne. Na przykład w piłce nożnej kluczowym elementem dla bramkarza jest to, w którą stronę woli strzelać wykonawca rzutu karnego. Czynniki te wymagają odpowiedniego, umiejętnego korzystania z pamięci. Zasadniczo istnieją trzy poziomy przechowywanych w pamięci danych, które można objaśniać za pomocą NLP. Pierwszym jest rejestr zmysłowy, gdzie olbrzymia liczba informacji przechowywana jest przez bardzo krótki okres — zwykle około pół sekundy — przed przesłaniem do pamięci następnego poziomu lub całkowitą utratą (przykładem takiej sytuacji jest jazda samochodem, w trakcie której kierowca musi przez cały czas przyswajać mnóstwo informacji, niekoniecznie wykorzystując którekolwiek z nich).

Drugim poziomem jest pamięć krótkoterminowa. Działa ona na przykład wówczas, gdy sprawdzamy numer telefonu i wielokrotnie powtarzamy go, by móc go wybrać na klawiaturze telefonu. Pamięć krótkoterminowa zajmuje się również pobieraniem wymaganych informacji z pamięci długoterminowej, tak by możliwe było ich natychmiastowe wykorzystywanie. Pojemność pamięci krótkoterminowej jest stosunkowo niewielka, jednak można ją zwiększać za pomocą techniki NLP zwanej agregacją lub generalizacją. Agregacja umożliwia przechowywanie dużej liczby informacji pod jednym, ogólnym „nagłówkiem”. Na przykład podczas wykonywania rzutu rożnego zawodnik może posłużyć się określonymi gestami (np.:podniesienie ręki), aby zainicjować określony schemat gry — grupa pozostałych zawodników wie wówczas, co ma robić. Informacje związane z określoną procedurą będą przekazywane i kodowane za pośrednictwem ustalonego zestawu gestów. Po ich ogłoszeniu do pamięci krótkoterminowej zawodników przekazywane są wszelkie informacje niezbędne do wykonania określonych czynności.

Pamięć długoterminowa przechowuje informacje w sposób trwały. W rzeczywistości niekiedy niemożliwe staje się zapomnienie o czymś, na przykład o wspomnieniu określonego dnia czy doświadczenia z dzieciństwa. Większość z nas pamięta ze szkolnych dni mnemotechnikę pozwalającą zapamiętać kolejność planet: „Moją wolę znaj, matole jak się uprę, nie pozwolę!”, gdzie poszczególne słowa rozpoczynają się od tych samych liter, co kolejne planety: Merkury, Wenus, Ziemia, Mars, Jowisz, Saturn, Uran, Neptun, Pluton. Gdy sportowcy mówią o złej pamięci, zwykle mają na myśli to, że nie udawało im się umieszczać określonych informacji w pamięci długoterminowej. Przydatne mogą okazać się ćwiczenia, które umożliwiają pracę nad tą umiejętnością.

Kluczowe znaczenie ma to, co psychologowie sportu nazywają skupieniem uwagi. Oznacza ono umiejętność zawężania lub poszerzania uwagi w celu uwzględnienia wszystkiego, co konieczne. W większości sportów, w których konieczne jest wykonywanie wielu zadań, umiejętność całkowitego skupienia się na kluczowych obszarach dokładnie we właściwym momencie może oznaczać różnicę pomiędzy sukcesem i porażką. Przykładem takiej sytuacji jest podanie w piłce nożnej. Gracz, który za chwilę ma podać piłkę, musi mieć szerokie pole percepcji — musi dokładnie widzieć pole gry, wiedzieć, gdzie znajdują się koledzy z zespołu i przeciwnicy, a także zdecydować, do kogo dokładnie chce podać. Wszystko to wymaga przetwarzania mnóstwa informacji, z których wszystkie zostaną zmarnowane, jeżeli piłkarz nie będzie zwracać wystarczającej uwagi na maksymalnie skuteczne podanie piłki.

Jeśli chcesz pobrać plik PDF z opisem najpopularniejszego ćwiczenia pamięci wraz z przykładami ćwiczeń do nauki dla ciebie i dla drużyny kliknij w link poniżej a następnie zapisz.

Lancuchowa_Metoda_Skojarzen.pdf

Desire24
Top